سلام خدمت همه ی دوستای گلم

 راستش سفر توپمون به شهر و دیار که نشد هیچ.کلا این چند روز رو در تهران آرام و البته همراه با ایست های بازرسی مداوم سپری کردیم و حاصل این همه تعطیلی از آسمون رسیده یه دیدار مجدد از تنگه واشی و البته آبشار بود و بس.که آنهم در قیاس با تفرجگاهی شهر و دیارمون مانند سوزنی در کاهدون بود.که  غم و اندوه نرفتن آبشار بیشه و البته اگر میشد گهر ماند به دلمان

شاید باور نکنین با این دفعه میشه چهار بار که خواستم برم و نشده نمیدونم شاید خدا میترسه من برم اونجا و موندگار شم  و قید شهرنشینی و عصر تکنولوژی اینارو بزنم بعد دوستان از نبود من یهو بریزن اونجا  ولی این دفعه عزم کردم برم تا پایان همین شهریور هم که شد میرم  یعنی نکنه نشه برم انوقت میره تا سال بعد.        راستی عکسهارو میذارم براتون (تنگه واشی)