سلام

   چندی است که دست و دلمان به نوشتن نمی آید البته دوست داریم که بنویسیم ولی نمی شود اینجا نوشت.نمی دانم چرا این روزها پشت سر هم خبرهای بد میرسد چه از نزدیکان و چه از دوستانمان و فقط از خداوند متعال خواستار صبری دوچندان هستیم اول برای خودمان و بعد برای دیگران چرا که گاهی تاب و تحملمان به پایان می رسد.

گاهی با خود میگویم زندگی تاس خوب آوردن نیست بلکه تاس بد رو خوب بازی کردنه است.

تا شاید کمی آرام شویم.